داروی آفیکامتن برای بیماری قلبی
بیماریهای قلبی ارثی میتوانند فعالیتهای روزمره را دشوار کنند و توانایی فرد برای ورزشکردن را کاهش دهند. اکنون دو مطالعه جدید نشان میدهند که داروی آفیکامتن برای بیماری قلبی ممکن است به گروهی از بیماران مبتلا به کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک غیرانسدادی کمک کند تا فعالیت بدنی بیشتری داشته باشند و احساس بهتری را تجربه کنند. این داروی آزمایشی با کاهش فعالیت یکی از پروتئینهای مؤثر در انقباض عضله قلب، میتواند عملکرد قلب را تحت تأثیر قرار دهد. بااینحال، برای ارزیابی اثرات بلندمدت و ایمنی آن به بررسیهای بیشتری نیاز است.
داروی آفیکامتن برای بیماری قلبی چگونه عمل میکند؟
کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک بیماریای ارثی است که در آن عضله قلب ضخیمتر و سفتتر میشود. این وضعیت میتواند باعث تنگی نفس و محدودشدن توانایی فرد برای انجام فعالیتهای بدنی شود.
در برخی از مبتلایان، این بیماری با انسداد مسیر خروج خون از قلب همراه نیست. این گروه به کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک غیرانسدادی یا nHCM مبتلا هستند و حدود ۳۰ درصد از افراد مبتلا به کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک را تشکیل میدهند.
آفیکامتن دارویی است که فعالیت میوزین قلبی را کاهش میدهد. میوزین پروتئینی است که در انقباض عضله قلب نقش دارد. پژوهشگران بررسی کردند که آیا کاهش فعالیت این پروتئین میتواند علائم بیماری را بهبود دهد و توانایی بیماران را برای ورزشکردن افزایش دهد یا خیر.
نتایج دو مطالعه که در مجلات علمی The New England Journal of Medicine و Circulation منتشر شدند، نشان میدهند این دارو میتواند بر وضعیت بیماران مبتلا به نوع غیرانسدادی بیماری تأثیر بگذارد.
نتایج مطالعه آفیکامتن: بهبود توانایی ورزشکردن بیماران
در مطالعه منتشرشده در مجله The New England Journal of Medicine، تعداد ۵۱۷ بیمار شرکت کردند. شرکتکنندگان داروی آفیکامتن یا دارونما دریافت کردند و وضعیت آنها طی ۳۶ هفته بررسی شد.
نتایج نشان داد افرادی که آفیکامتن دریافت کرده بودند، در مقایسه با گروه دارونما، بهبود بیشتری در دو شاخص تجربه کردند: وضعیت سلامت گزارششده توسط بیماران و حداکثر میزان مصرف اکسیژن بدن هنگام فعالیت شدید.
حداکثر مصرف اکسیژن یا Peak VO₂ شاخصی برای سنجش توانایی بدن در استفاده از اکسیژن هنگام ورزش است. بهبود این شاخص نشان میدهد که تأثیر دارو تنها به احساس بهتر بیماران یا گزارش کاهش علائم محدود نبوده و در اندازهگیری عینی ظرفیت ورزشی نیز مشاهده شده است.
لوبنا چودوری، استاد پزشکی در بخش قلبشناسی و از نویسندگان هر دو مطالعه، توضیح داد که این یافتهها امکان پیشنهاد یک درمان دارویی هدفمند را برای بیمارانی فراهم میکند که تاکنون گزینه درمانی مشخصی برای بیماری غیرانسدادی خود نداشتهاند.
داروی آفیکامتن برای بیماری قلبی؛ آفیکامتن چگونه بر عملکرد عضله قلب تأثیر میگذارد؟
مطالعه دوم که در مجله Circulation منتشر شد، تصاویر سونوگرافی قلب بیماران را در طول دوره پژوهش بررسی کرد تا تغییرات ساختار و عملکرد قلب مشخص شود.
محققان دریافتند که در مقایسه با دارونما، مصرف آفیکامتن نشانههای انقباض بیشازحد قلب را کاهش میدهد و برخی شاخصهای عملکرد دیاستولیک را بهبود میبخشد.
عملکرد دیاستولیک به توانایی قلب برای شلشدن و پرشدن از خون بین ضربانها گفته میشود. اختلال در این فرایند میتواند یکی از عوامل مؤثر در بروز مشکلات بیماران مبتلا به کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک باشد.
پژوهشگران همچنین تغییراتی مطلوب در اندازهگیریهای داپلر بافتی، حجم خون در بطن چپ و نشانگرهای استرس قلبی مشاهده کردند.
این یافتهها احتمال میدهند که آفیکامتن علاوه بر کمک به کاهش علائم، بر برخی فرایندهای مرتبط با خود بیماری نیز اثر بگذارد. بااینحال، هنوز مشخص نیست که این تغییرات تا چه اندازه در بلندمدت پایدار میمانند.
داروی آفیکامتن برای بیماری قلبی؛ عوارض احتمالی و ضرورت بررسی ایمنی دارو
با وجود نتایج امیدوارکننده، استفاده از آفیکامتن بدون ملاحظات ایمنی نیست.
در مطالعه مربوط به بیماران مبتلا به نوع غیرانسدادی بیماری، کاهش برگشتپذیر یکی از شاخصهای توانایی پمپاژ قلب در گروه دریافتکننده آفیکامتن، بیشتر از گروه دارونما مشاهده شد.
این یافته اهمیت پایش دقیق عملکرد قلب در طول درمان را نشان میدهد. بنابراین، برای ارزیابی کامل مزایا و خطرهای دارو، لازم است اثرات آن در دورههای طولانیتر بررسی شود.
پژوهشگران در یک مطالعه پیگیری در حال بررسی اثرات بلندمدت آفیکامتن در افراد مبتلا به هر دو نوع انسدادی و غیرانسدادی کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک هستند. هدف این است که مشخص شود تغییرات مشاهدهشده پس از چند سال همچنان ادامه دارند یا خیر.
داروی آفیکامتن برای بیماری قلبی؛ آینده درمان کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک غیرانسدادی
مطالعات قبلی شواهدی از فواید آفیکامتن در بیماران مبتلا به نوع انسدادی کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک ارائه کرده بودند. پژوهشهای جدید با تمرکز بر نوع غیرانسدادی بیماری انجام شدند؛ گروهی که تاکنون گزینههای درمانی هدفمند محدودی برای آن وجود داشته است.
نتایج فعلی نشان میدهند که داروی آفیکامتن برای بیماری قلبی ممکن است ظرفیت ورزشکردن و وضعیت سلامت بیماران مبتلا به نوع غیرانسدادی کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک را بهبود دهد. همچنین، تغییرات مشاهدهشده در عملکرد قلب میتوانند به توضیح علت بهبود علائم کمک کنند.
بااینحال، این یافتهها به معنای تأیید قطعی ایمنی و اثربخشی بلندمدت دارو نیستند. بررسیهای تکمیلی باید مشخص کنند که مزایای درمان تا چه مدت باقی میمانند و چگونه میتوان خطرهای احتمالی آن را مدیریت کرد.
