لگن نئاندرتال؛ سرنخی تازه از تکامل راه رفتن انسان
راه رفتن انسان نتیجه تعامل پیچیده میان استخوانها، ماهیچهها و ساختار بدن است. اکنون مطالعهای جدید روی لگن نئاندرتال ۳۵ هزار ساله نشان میدهد که تفاوت میان شیوه راه رفتن زنان و مردان ممکن است برخلاف تصور گذشته، بیشتر به تغییرات تکاملی در بدن مردان مدرن مربوط باشد. پژوهشگران دریافتند که لگن نئاندرتالها، برخلاف تصور رایج، شباهت بیشتری به لگن زنان امروزی دارد و شاید این لگن مردان مدرن بوده که در مسیر تکامل تغییرات ویژهای پیدا کرده است.
این مطالعه توسط پژوهشگران بخش آناتومی و انسانشناسی دانشگاه تلآویو انجام شده و نتایج آن در مجله علمی Scientific Reports منتشر شده است. محققان با مقایسه نمونههای فسیلی لگن نئاندرتالها با لگن انسانهای امروزی، به سرنخهایی درباره چگونگی شکلگیری مکانیزم راه رفتن انسان دست یافتند.
مقایسه لگن نئاندرتال با انسان امروزی چه چیزی را نشان داد؟
در این پژوهش، دانشمندان دو نمونه تقریباً کامل از لگن مردان نئاندرتال را بررسی کردند؛ یکی از غار کِبارا در اسرائیل و دیگری از منطقه سیما دِ لوس هوئسوس در اسپانیا. سپس این نمونهها با دهها لگن انسان امروزی مقایسه شدند.
نتایج نشان داد که با وجود جثه بزرگتر و استخوانبندی قویتر نئاندرتالها، ساختار لگن آنها از نظر بسیاری از اندازهها و نسبتها بیشتر به لگن زنان امروزی شباهت دارد تا مردان امروزی.
این یافته باعث شد پژوهشگران دیدگاه قدیمی درباره لگن نئاندرتال را بازنگری کنند. پیش از این تصور میشد لگن نئاندرتالها ساختاری غیرمعمول دارد و باید توضیحی ویژه برای عملکرد آن پیدا کرد. اما پژوهش جدید پیشنهاد میکند که شاید این لگن، شکل قدیمیتر و اجدادی لگن انسان بوده و این لگن مردان مدرن است که در روند تکامل مسیر متفاوتی را طی کرده است.
لگن نئاندرتال؛ چرا لگن مردان مدرن متفاوت شده است؟
یکی از مهمترین تفاوتهایی که پژوهشگران کشف کردند، جایگاه مفصل ران در لگن است. در مردان امروزی، مفاصل ران نسبت به زنان امروزی و مردان نئاندرتال کمی جلوتر قرار گرفتهاند.
به گفته محققان، این تغییر باعث ایجاد یک سیستم مکانیکی جدید شده که میتواند مانند یک جذبکننده ضربه و ذخیرهکننده انرژی عمل کند. هنگام راه رفتن، مرکز جرم بدن انسان در هر قدم کمی پایین میآید و بدن برای بالا آوردن دوباره خود به انرژی نیاز دارد.
ساختار ویژه لگن مردان مدرن ممکن است باعث شود عضلات جلوی ران هنگام حرکت، انرژی ناشی از پایین آمدن بدن را ذخیره کرده و در مرحله بعدی قدم برداشتن آزاد کنند. به بیان سادهتر، این تغییر مانند یک فنر طبیعی عمل میکند و میتواند حرکت طولانیمدت روی دو پا را کارآمدتر کند.
لگن نئاندرتال و نقش زایمان در تکامل زنان
پژوهشگران معتقدند که لگن زنان مدرن به دلیل نیازهای مربوط به زایمان نتوانسته همان تغییرات لگن مردان مدرن را تجربه کند.
برای تولد نوزاد، لگن زنان باید فضای کافی برای عبور جنین داشته باشد و در عین حال ساختار آن باید تعادل میان حرکت و زایمان را حفظ کند. به همین دلیل، لگن زنان امروزی ممکن است ویژگیهای بیشتری از ساختار اجدادی انسان را حفظ کرده باشد؛ ساختاری که در لگن نئاندرتالها نیز دیده میشود.
این موضوع نشان میدهد که تفاوتهای فیزیکی میان زنان و مردان تنها نتیجه تفاوتهای هورمونی یا عضلانی نیست، بلکه میتواند ریشههای عمیقی در تاریخ تکامل انسان داشته باشد.
اهمیت کشف جدید درباره لگن نئاندرتال
پژوهشگران میگویند این یافتهها میتواند به درک بهتر بدن انسان در حوزههایی مانند بیومکانیک، پزشکی اسکلتی-عضلانی، توانبخشی و پیشگیری از آسیبها کمک کند.
پروفسور یول راک، یکی از پژوهشگران اصلی این مطالعه، معتقد است این نتایج نگاه سنتی به تکامل لگن انسان را تغییر میدهد. در این دیدگاه جدید، لگن نئاندرتال دیگر یک ساختار عجیب و استثنایی نیست، بلکه لگن مردان امروزی است که یک نوآوری تکاملی محسوب میشود.
این پژوهش همچنین نشان میدهد که حتی ساختارهایی از بدن انسان که قرنها مورد مطالعه قرار گرفتهاند، هنوز میتوانند رازهای جدیدی درباره تکامل و عملکرد بدن آشکار کنند.
منبع
بیشتر بخوانید…
دلیل فر شدن موها در فولیکولهای زیر پوست مشخص شد؛ راز شکلگیری موهای مجعد
