تماشای ساختارهای متراکم غبار در اعماق کیهان، همواره یکی از هیجانانگیزترین دریچهها برای درک چگونگی تولد ستارههاست. در این میان، سحابی «تارانتولا» (Tarantula Nebula) در کهکشان همسایه، به عنوان بزرگترین منطقه شکلگیری ستارهای در گروه محلی شناخته میشود. تصاویر مادون قرمز جدید تلسکوپ جیمز وب با نفوذ به درون این توده غباری، ساختارهایی شبیه به تارهای یک عنکبوت عظیم را آشکار کرده که در میان پناهگاههای تاریک آن، هزاران ستاره نوپا در حال متولد شدن هستند.
یافتههای جدید اخترشناسان حاکی از آن است که تابشهای سهمگین ستارگان جوان در مرکز سحابی تارانتولا، در حال تراشیدن این حبابهای غباری و خلق منظومههای جدید است. اهمیت علمی رصد این عنکبوت کیهانی در این است که ترکیب شیمیایی آن، شباهت عجیبی به زایشگاههای ستارهای در دوران اوج ستارهزایی عالم دارد؛ پدیدهای که به دانشمندان کمک میکند تا نحوه شکلگیری کهکشانها را در نخستین دورانهای تکامل کیهان بازسازی کنند.
