آموزش فضانوردان آرتمیس ۲؛ آمادهسازی برای مأموریتی تاریخی
مأموریت آرتمیس ۲ نخستین سفر سرنشیندار انسان به اطراف ماه پس از بیش از ۵۰ سال بود. این مأموریت که در اول آوریل ۲۰۲۶ آغاز شد، قرار نبود روی ماه فرود بیاید، بلکه چهار فضانورد ناسا و آژانس فضایی کانادا در یک سفر ۱۰ روزه از کنار ماه عبور کرده و دوباره به زمین بازگشتند.
اما از نگاه ناسا، مهمترین ابزار علمی این مأموریت نه دوربینهای پیشرفته بود و نه حسگرهای فضایی؛ بلکه چشم آموزشدیده انسان بود. به همین دلیل، آموزش فضانوردان آرتمیس ۲ به یکی از مهمترین بخشهای آمادهسازی این مأموریت تبدیل شد.
آموزش فضانوردان آرتمیس ۲؛ چرا مشاهده مستقیم ماه اهمیت دارد؟
فضانوردان آرتمیس ۲ هنگام عبور از سمت دور ماه، از مناطقی عبور کردند که تاکنون هیچ انسانی آنها را از نزدیک مشاهده نکرده بود.
آنها میتوانستند رنگها، بافتها، سایهها و ویژگیهای سطح ماه را همان لحظه توصیف کنند؛ جزئیاتی که گاهی حتی پیشرفتهترین کاوشگرهای رباتیک نیز قادر به ثبت کامل آنها نیستند. هدف ناسا این بود که فضانوردان بتوانند همانند دانشمندان زمینشناس، مشاهدات علمی ارزشمندی را در لحظه انجام دهند.
آموزش فضانوردان آرتمیس ۲؛ دوره آموزشی ناسا چگونه برگزار شد؟
برنامه آموزش فضانوردان آرتمیس ۲ با الهام از تجربه مأموریتهای آپولو طراحی شد.
در نخستین مرحله، فضانوردان یک دوره فشرده درباره تاریخ زمینشناسی ماه گذراندند. آنها آموختند که برخورد شهابسنگها، فعالیتهای آتشفشانی باستانی و تغییرات آرام پوسته چگونه سطح ماه را شکل دادهاند.
پس از آموزشهای تئوری، نوبت به تمرینهای میدانی رسید. فضانوردان به منطقه لابرادور در شمال کانادا رفتند و سنگهایی را بررسی کردند که بر اثر برخوردهای شدید شهابسنگی خرد و ذوب شده بودند. سپس در ارتفاعات آتشفشانی ایسلند، جریانهای گدازه و خاکسترهای آتشفشانی را مطالعه کردند؛ محیطی که شباهت زیادی به سطح غبارآلود و سنگی ماه دارد.
آموزش فضانوردان آرتمیس ۲؛ تنها شناخت سنگها کافی نبود
آموزش فضانوردان تنها به شناخت نمونههای سنگی محدود نشد.
ناسا به آنها یاد داد هنگام مشاهده ماه دقیقاً به دنبال چه ویژگیهایی باشند و چگونه مشاهدات خود را با واژههای علمی و دقیق توصیف کنند.
فضانوردان تکالیف آموزشی دریافت کردند، جلسات آموزشی فردی داشتند و بارها نحوه توصیف مشاهدات خود را تمرین کردند. آنها همچنین یاد گرفتند چگونه در فضای محدود کپسول فضایی بهترین زاویه دید را پیدا کنند، با دوربینها بهسرعت کار کنند و در شرایط واقعی مأموریت، اطلاعات خود را با تیمهای کنترل زمینی هماهنگ سازند.
نتیجه آموزشها در مأموریت آرتمیس ۲
این آموزشها در طول مأموریت بهخوبی نتیجه داد.
برای نمونه، جرمی هنسن هنگام مشاهده فلات «آریستارخوس» توانست تفاوت میان رسوبات قهوهایرنگ ناشی از برخورد دهانههای برخوردی و دشتهای آتشفشانی تیرهرنگ را تشخیص دهد و حتی به رنگ متمایل به سبز این منطقه اشاره کند.
در طول مأموریت، فضانوردان هزاران تصویر از سطح ماه ثبت کردند، عبور ماه از مقابل خورشید را مشاهده کردند و حتی برای دو دهانه برخوردی پیشنهاد نام ارائه دادند.
این فعالیتها صرفاً ثبت چند عکس نبود، بلکه مجموعهای از مشاهدات علمی دقیق محسوب میشد.
این آموزشها برای آینده اکتشاف ماه چه اهمیتی دارد؟
ناسا آرتمیس ۲ را آزمایشی برای مأموریتهای آینده میداند.
هدف این برنامه آن است که همه فضانوردانی که در سالهای آینده راهی ماه میشوند، بتوانند مانند یک پژوهشگر میدانی کار کنند. هنگامی که فضانوردان در مأموریتهای بعدی در نزدیکی قطب جنوب ماه فرود بیایند، باید بتوانند تنها با یک نگاه تشخیص دهند کدام سنگ از نظر علمی ارزش مطالعه دارد و کدام نمونه اهمیت چندانی ندارد.
به همین دلیل، ناسا معتقد است توانایی «دیدن واقعی ماه» مهارتی است که باید سالها پیش از سفر فضایی آموخته شود.
جمعبندی
آموزش فضانوردان آرتمیس ۲ نشان میدهد در عصر پیشرفتهترین تجهیزات فضایی، هنوز چشم آموزشدیده انسان یکی از ارزشمندترین ابزارهای علمی است. ناسا با ترکیب آموزشهای زمینشناسی، تمرینهای میدانی، شبیهسازی مأموریت و آموزش مهارتهای مشاهده، فضانوردان را برای انجام مشاهدات علمی دقیق آماده کرد؛ تجربهای که میتواند نقش مهمی در موفقیت مأموریتهای سرنشیندار آینده به ماه و اکتشافات علمی آن داشته باشد.
منبع
بیشتر بخوانید…
ناسا فضانوردان آرتمیس ۳ را معرفی کرد؛ چهار فضانوردی که راه بازگشت انسان به ماه را هموار میکنند
